Probleem gedrag wolf cultuurlandschap

Overtillog doden – surplus killing 

Het zogenaamde overtollige doden, een fenomeen dat niet alleen bekend is bij de wolf, wordt ook wel omschreven als een surplus killing. Overtollig doden is het gevolg van een te optimale prikkelsituatie. Prooidieren zijn in grote aantallen aanwezig en beperkt in hun ontsnappingsmogelijkheid. Zoals grazende dieren in de stal, in de wei achter afrastering, wilde dieren in hoge sneeuw of ook wilde dieren die door hekken niet kunnen ontsnappen. De reflex om te doden blijft geactiveerd zolang de prooidieren nog steeds een ontsnappingsreactie vertonen. In normale situaties waarin een prooi wordt aangevallen, is zo’n reflex ecologisch logisch; alleen wanneer de prooi veilig is en niet meer kan vluchten, schakelt de wolf over van prooi-vangmodus naar vreetmodus. 

Overtollig doden is typisch voor aanvallen van wolven op landbouwhuisdieren. Prooidieren zijn in een onnatuurlijke hoeveelheid aanwezig en omsloten door hekken of greppels, zodat ze met weinig moeite kunnen worden bejaagd. Als deze situatie zich voordoet, wordt deze reflex getriggerd. In dit geval leidt het overwinnen van passieve beschermingsmaatregelen tot nog grotere verliezen. Het is niet ongebruikelijk dat herders veel dode of ernstig gewonde dieren in de wei vinden, of veel dieren, die proberen over een open waterzijde te vluchten, verdrinken. Dat bevestigt hoe belangrijk het is om met alle middelen te voorkomen dat wolven hekken kunnen overwinnen. We kunnen het de wolf niet kwalijk nemen als hij veel meer dieren doodt dan hij nodig heeft om te leven, want het is een aangeboren belangrijke reflex die een groot nadeel heeft in onnatuurlijke culturele landschappen. In hoeverre dit kan worden voorkomen in landschappen met een groot aantal grazende dieren is nog steeds een vraagstuk, misschien kan het niet worden voorkomen. De wolf komt in een volkomen onnatuurlijke situatie terecht, hoe moet hij leren anders met de situatie om te gaan ?  

Reacties zijn gesloten.