Wie is NowolvesBenelux

Het team van NowolvesBenelux wil u informeren over de gevolgen van de komst van wolven in Nederland. 

Het staat kritisch tegenover de komst van de wolf. 

“Niet de schuld van de wolf? Klopt, het is de schuld van de mens. Het enige wat wij de wolf kunnen bieden is een toekomst met het ene conflict naar het andere met de mens.” 

Informatie over preventieve maatregelen tegen wolven-aanvallen, informatie over actuele aanvallen in binnen- en buitenland, resultaten van onderzoeken naar de emotionele en economische schade zijn enkele voorbeelden. 

Sinds de wolvenaanvallen in de zomer 2020 weten meer Nederlanders dat wolven voor overlast zorgen. Het draagvlak ten opzichte van januari 2020 is verschoven naar “niet welkome”. 

(lees meer over evaluatie draagvlak in het menu punt “actueel”) 

 

Daarnaast doen wij in samenwerking met onze partners DNA onderzoek en schade expertise na een aanval. NowolveBeneluxs word ondersteund door diverse geanonimiseerde partners. 

NowolvesBenelux is een non-profit organisatie die zich richt op het onderzoeken, informeren en publiceren over de risico’s en gevolgen van een wolvenpopulatie in de Benelux. Tevens onderzoekt NowolvesBenelux beschikbare wolfwerende maatregelen, als voorbeeld speciale afrasteringen en kuddebewakingshonden, hun werkzaamheid, mogelijkheden en beperkingen. 

NowolvesBenelux is gesprekspartner van de overheid en politieke partijen.
NowolvesBenelux zet zich actief in voor het monitoren van wolven en vollédig schadeloos stellen van gedupeerden van een wolvenaanval. Vervolgschade heeft hierbij onze speciale aandacht. 

NowolvesBenelux is een Wake-Up Call !!!
Geen anti-wolf platform en geen actiegroep.
NowolvesBenelux is het énige wolf-kritische platform in de Benelux en wil het eerlijke verhaal over wolven vertellen. 

Waarom doen we het 

In 2000 werd het eerste wolvenroedel ontdekt in Saksen. Omdat de grootste roofdieren in ons culturele landschap geen natuurlijke vijanden hebben, hebben zij zich sindsdien door heel Duitsland aanzienlijk verspreid. In het monitoringjaar 2018/2019 (1. Mai 2018 – 30. April 2019) werden 105 roedels, 29 paren en 11 enkele gevestigde dieren bevestigd door het Federaal Bureau voor Natuurbehoud en het “Federaal documentatie- en adviescentrum voor wolven”.(DBBW) 

Deze concentratie leidt tot veel problemen in ons dichtbevolkte culturele landschap. Politici mogen hun ogen hiervoor niet sluiten. Wat nodig is, is een wetenschappelijke, op gegevens gebaseerde, ideologievrije en pragmatische aanpak. Bescherming en veiligheid van de mensen moet topprioriteit zijn. 

Er moet rekening worden gehouden met de zorgen en angsten van mensen, vooral in plattelandsgebieden. Zij worden direct met de wolven geconfronteerd. Begrazing met schapen, geiten, runderen, paarden en damherten, evenals jacht worden met name getroffen. De veeteelt vormt en houdt ons cultuurlandschap in stand. 

Ook is begrazing onmisbaar voor de dierenvriendelijke vorm van veehouderij en voor de biodiversiteit en de bescherming van het landschap. Dierenwelzijn is niet deelbaar. Ook kuddedieren verdienen bescherming. De talrijke gevallen waarin dieren door wolven werden gedood of zwaar gewond raakten, tonen de groeiende behoefte aan actie. Vooral omdat de wolvenbestanden zich elke drie tot vier jaar verdubbelen. Deze reproductie- en distributiestructuur is tot nu toe in Duitsland onderschat. Om de behoefde aan veiligheid van mensen te waarborgen met name in de landelijke gebieden, om graasdieren te beschermen en om de acceptatie van de terugkeer van de wolf in de samenleving veilig te stellen, houden we snelle politieke acties voor noodzakelijk. 

Omgaan met de Wolf: gevaarlijke Doornroosje slaap 

 

NW 25 maart 2021 

Wolven zijn niet langer alleen maar schuwe bosbewoners in Europa. Steeds vaker en met steeds minder schuwheid wagen ze zich in de menselijke nabijheid. Dit is al langer een enorm probleem voor grazende dieren. Maar ook voor de mens en voor de wolf zelf dreigt een fiasco als er niet snel iets gebeurt. 

Geen enkel wild dier krijgt zoveel media-aandacht als de wolf. De afgelopen jaren was het echter vooral de agrarische media die zich met grijze jager bezig hielden, maar de wolf zwerft nu regelmatig door dagbladen en nieuwsprogramma’s. 

Geen wonder: wolven komen steeds vaker dichter bij de mens. Omdat het krap word voor de wolf. Letterlijk genomen. Om hun eigen territoria te vinden komen jonge wolven steeds dichter bij bewoonde gebieden. Conflicten zijn onvermijdelijk, ook buiten de reeds zwaar getroffen graasveehouderij. 

Dit heeft tot dusverre echter nauwelijks iets veranderd aan het wolvenbeheer in dit land. Voor- en tegenstanders van wolven voeren nog steeds heftig discussies, zonder enige beweging in de zaak. Bij elke wolf die in Duitsland wordt afgeschoten vanwege abnormaal gedrag – d.w.z. het doden van grazende dieren – wordt door voorstaanders gedramatiseerd, alsof het de laatste in zijn soort is. 

Op zoek naar nieuwe territoria 
De bestand in Europa blijft groeien. De wolvenpopulatie is sinds 2015 in heel Duitsland met ongeveer 30 procent per jaar toegenomen. De cijfers zijn afkomstig uit het officiële monitoring van het Federaal Documentatie- en Adviescentrum Wolf (DBBW). 

Tot nu toe heeft deze groei er vooral toe geleid dat de wolf zich verspreidt en nieuwe regio’s koloniseert. Elk voorjaar gaan de nakomelingen van het jaar ervoor op pad en zoeken hun eigen territorium. En er zijn jaar na jaar meer jonge wolven. 

In de observatieperiode 2019/20 werden in totaal 431 welpen geregistreerd in Duitsland. Uiterlijk volgend jaar zoeken de meeste van deze dieren hun eigen territorium, dat volgens DBBW tussen de 100 en 350 km² groot is in Centraal-Europa. Daar komen ze samen met een partner en stichten ze hun eigen roedel die over een paar jaar ook welpen zal produceren. Voor 2022 betekent dit dat wolven op zoek naar ongeveer 200 nieuwe gebieden! 

Maar geschikte gebieden waar roofdieren zich kunnen terugtrekken, worden schaars. En ontmoetingen tussen mens en wolf, zoals onlangs in Lohne, nemen toe. 

Gewoon afwachten?
De wolf verandert daarom steeds meer van een symbool voor de bescherming van soorten in een echte alledaagse waarneming, ook voor niet-boeren. Maar is dat echt zo erg? De wolf loopt gewoon door dorpen en steden. En als hij daarbij af en toe een schoothondje grijpt, kan de stedelijke bevolking ook hun enthousiasme voor wolven verliezen.  

De mogelijke maximale limiet van een wolvenbestand in een regio hangt sterk af van sociale acceptatie. Dit werd uitgelegd door Stefan Nilles van Wolfsbüro Niedersachsen tijdens een online paneldiscussie van de Konrad-Adenauer-Stiftung op 23 maart. 

Dus wachten we gewoon tot hoe ver het aantal groeit en mogelijke aanvallen voor voldoende weerstand zorgt bij de bevolking? Ik beschouw dat als een gevaarlijke Doornroosje slaap. 

Natuurlijke houderij van grazende dieren in gevaar.  

Er is al lang een zeer reëel gevaar voor het voortbestaan ​​van natuurlijke houderij van grazende dieren. 

Het is al lang bewezen dat met wat algemeen wordt beschouwd als “wolfwerende afrastering”, aanvallen van wolven niet kunnen worden vermeden. Dit is ook logisch, want hoewel experts denken dat wolvengebieden door ruimtegebrek kleiner kunnen worden dan de eerder aangenomen 100 tot 350 km², blijft de vraag naar voldoende voedsel bestaan. En steeds meer wolven beseffen dat het veel makkelijker is om in omheinde weilanden te jagen dan in het bos. 

Maar zelfs als men de problemen van de landbouw volledig negeert, is de ongecontroleerde groei van de wolvenpopulatie een tijdbom. 

Aanvallen op landbouwhuisdieren zijn slechts het begin 
De Nedersaksische wolvenexpert Nilles wijst er terecht op dat – ondanks soms vijfcijferige wolvenpopulaties in verschillende delen van de wereld – in de afgelopen 50 jaar slechts acht mensen zijn gedood door (niet-hondsdolle) wolven. 

Maar een andere wolvenexpert, de Canadese bioloog Valerius Geist, twijfelt aan deze cijfers. Volgens hem is de wolf de afgelopen decennia opzettelijk gebagatelliseerd om de angst van mensen weg te nemen. Geist gaat ervan uit dat in Canada en de VS wolfaanvallen op mensen niet worden gecommuniceerd om het natuurtoerisme niet te schaden. 

Het gedrag van de roofdieren escaleert echter op veel plaatsen doordat mensen zich niet langer verdedigen tegen aanvallen. De aanval op landbouwhuisdieren is nog maar het begin van alle problemen. 

Situatie niet vergelijkbaar
De beoordelingen van Geist zijn grotendeels gebaseerd op zijn eigen waarnemingen, omdat er weinig toepasbare onderzoeken zijn naar veranderd wolfgedrag. En dat is precies waar het probleem naar mijn mening is: Er zijn nauwelijks vergelijkbare waarden voor de huidige situatie, zeker hier in West-Europa is de situatie zo nieuw dat nog geen prognose mogelijk is. 

En er is wereldwijd of historisch geen voorbeeld bekend waarin wolven in zo’n hoge dichtheid voorkwamen in zo’n dichtbevolkt cultuurlandschap. De wolvenpopulatie in sommige Duitse deelstaten (Nedersaksen, Brandenburg, Saksen, Saksen-Anhalt) behoort zelfs tot de hoogste ter wereld. 

Tegelijkertijd heeft Duitsland nauwelijks ongerepte gebieden, dus het is niet te vergelijken met Siberië of Alaska. Ontmoetingen en daaropvolgende confrontaties met mensen zijn daarom onvermijdelijk. In Nederland wordt de uitgangspositie nog erger. 

De wolf is nog nooit zo strikt beschermd geweest
Aan de andere kant wordt deze ruimtelijke situatie geconfronteerd met een historisch nieuw feit: de wolf is nog nooit zo strikt beschermd als hier en nu. 

Er wordt al eeuwen op grote schaal op het roofdier gejaagd, wat bijna tot zijn uitsterven heeft geleid. Nu zijn we in het tegenovergestelde uiterste gevallen: wolven mogen niet eens met een blijvend effect verjaagd worden. Beschermd is beschermd, ook tegen angst en stress. 

Het intelligente en aanpasbare roofdier heeft gedurende verschillende generaties twee dingen geleerd: er dreigt geen gevaar in nabijheid van mensen. En de nabijheid biedt een rijk buffet aan (nu nog maar) landbouwhuisdieren. Wat zal de wolf er echter van weerhouden om honden, katten – en ja: ook mensen!  

– aan te vallen? Voor de Canadese bioloog Valerius Geist is het al code rood. Op veel plaatsen heeft de wolf zijn “fundamentele schuwheid” jegens mensen al verloren. 

 

Volg ons ook op twitter en facebook

Reacties zijn gesloten.